Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.

Home Fotoalbum Links Video Overzicht v.v.Armada van 1936 tot heden Contact Opgericht 16 juli 1936 Geschiedenis voor Armada v.v.Armada van 1936 - 1940 Voetbal na 1945 Armada van 1996-2000 Armada van 2000-2003 Armada van 2003-2005  Armada van 2005-2006 70 jarig bestaan Voetbal tijdens de oorlog Armada van 1950-1960 Armada van 1960-1970 1970-1976 40 jarig bestaan Armada van 1976-1980 Armada van 1980-1982 Armada van 1986-1990 Armada van 1990-1992 1992-1996 60 jarig bestaan Armada van 2006-2007 Armada van 2008-2010 Armada van 2007-2008 1982-1986 50 jarig bestaan Trainers blikken terug op Armada Veteranen Armada Armada 75 jarig bestaan Armada van 2012-2013 Armada van 2014-2015 

Voetbal tijdens de oorlog

Voetbal tijdens de oorlogDoor Will J.Poulissen.Enfin, het had er alle schijn van, dat de voetbalsport in het nijvere dorp langs de boorden van de Maas weer een rooskleurige toekomst ging beleven. De verwachtingen zouden echter niet in vervulling gaan. In 1939 stapelden zich donkere wolken op aan de internationale politieke hemel. De dreiging van een oorlog maakte zich meer en meer merkbaar. Nederland raakte in de greep van de algemene mobilisatie. Voor Armada betekende dit dat diverse leden het militaire uniform moesten aantrekken en daardoor niet regelmatig beschikbaar waren voor de competitiewedstrijden gedurende het seizoen 1939-1940. Van die competitie kwam trouwens toch al niet veel terecht, omdat de I.V.C.B. door de tijdsomstandigheden genoodzaakt was een noodcompetitie in het leven te roepen. In weerwil van alle moeilijkheden eindigde Armada in deze competitie toch nog op de tweede plaats achter kampioen S.V.S. uit Susteren. Intussen was de financiële situatie voor Armada ook niet verbeterd. Dit was te wijten aan de achteruitgang van het aantal toeschouwers en het ontbreken van de competitie als gevolg van de langdurige winter. Het bestuur besloot daarom op 5 mei 1940 een openluchtbal te houden. De opbrengst van deze activiteit bedroeg f 178,34. Hoe zeer de club met dit bedrag bofte bleek vijf dagen later, toen in de prille ochtenduren van de tiende mei het doffe geluid van Duitse soldatenlaarzen door de verlaten straten van Grevenbicht klonk. Op die rampzalige dag betaalde net een van de leden zijn tol aan het oorlogsgeweld. Frans Hamers, bijgenaamd “Wes”werd dodelijk getroffen door rondspattende granaatsplinters. De volgende dag op de middag van de elfde mei toen de oorlogsvliegtuigen nog altijd dreigend boven de nabij gelegen frontlinie cirkelden en in de verte het onheilspellende kanongebulder te horen was, droegen de Armadezen hun trouwe clubmakker naar zijn laatste rustplaats.Hoewel de oorlog zijn stempel bleef drukken op het leven van alledag moest er toch getracht worden normale verhoudingen te scheppen. Dat gold ook voor de sportbeoefening, die dan ook weer langzaam maar zeker op toeren kwam. De bezetter streefde daarbij naar fusies tussen de diverse sportbonden (neutrale en confessionele bonden).Dit leidde op 1 augustus 1940 tot een fusie tussen de tot dan toe bestaande voetbalorganisaties. Aldus ontstond de Nederlandse Voetbal Bond. Aan de competitie van de nieuwe bond ging Armada in het seizoen 1940-1941 met drie elftallen deelnemen. Een bewijs dat de animo voor het voetballen ondanks de oorlog in Grevenbicht nog niet was verdwenen. De goede geest in de vereniging bleef behouden, hetgeen op de eerste zondag van januari 1941 culmineerde in de uitvoering van een bonte avond. De leden van Armada zorgden zelf voor een geweldig programma. De talrijke bezoekers zorgden ervoor, dat de uitvoering f 144,73 opbracht. Ook de krant was enthousiast over het gebodene. Het krantenproza uit die dagen illustreert hoe actief Armada destijds was. Maar niet alleen op de toneelplanken, ook op grasmat liet de club zich niet onbetuigd. Zo slaagde het eerste elftal erin het kampioenschap in de derde klasse van de N.V.B. te behalen. Na dit succes mocht Armada deelnemen aan de promotiewedstrijden voor een plaats in de tweede klasse. De tegenpartijen waren Viost, Gennep en MVV 2. Helaas: promotie naar de tweede klasse zat er voor de Beegter spelers niet in. Het tweede elftal moest in zijn afdeling genoegen nemen met een zevende plaats en het derde diende na enkele wedstrijden uit de competitie te worden genomen.Toch ging Armada met frisse moed van start voor het seizoen 1941-1942. Het aantal leden was inmiddels gegroeid van 89 tot 102. Het eerste elftal kwam weer in de derde klasse van N.V.B. uit. Het tweede was ondergebracht in de eerste klasse afdeling limburg en het derde in de derde klasse van deze afdeling.Na een minder goede start van Armada 1 nam de ploeg na de eerste competitiehelft toch de eerste plaats in.Deze positie gaven de spelers niet meer prijs en zo kon het gebeuren dat Grevenbicht voor de vijfde keer in zes jaren het kampioensfeest mocht vieren. Het kampioenschap kreeg extra glans doordat Armada de titel veroverde in een buurtgemeente en wel op niemand minder dan aartsrivaal Obbicht. Nimmer werd er in de rijke historie van Armada op zo’n uitbundige wijze feest gevierd. De weg naar het tweede klasserschap lag na deze triomf ook weer open.Vol verwachting begon Armada aan de promotiewedstrijden met als tegenpartijen Zwart Wit uit Weert en Heerlen. Jammer genoeg moest de ploeg in deze wedstrijden zonderde gevreesde linkervleugel aantreden. Desondanks eindigde de eerste (uit)wedstrijd tegen Zwart Wit in een overwinning.Misschien kwam dit wel door het feit, dat de bekende zanger J.Nakken op het Weerter station zijn muzikale talenten etaleerde en het nadien bekend geworden Congolied ten beste gaf. Na de hoopvolle start keerde echter het getij voor Armada. In de beslissende slotfase nam Zwart Wit op 31 mei 1942 revanche door met maar liefst 6-1 te winnen. Armada was andermaal op de drempel naar het tweede klasserschap gestrand. Om de technische tekortkomingen weg te werken contracteerde het bestuur aan het einde van het seizoen de bekende oud-international J.van der Broek uit Eindhoven als trainer. Een keer in de week nam hij Armada onder handen, waarvoor zijn salaris was vastgesteld opf 33,25 per keer. Onder leiding van de nieuwe oefenmeester begon Armada met niet minder dan vier elftallen aan het seizoen 1942-1943.Kampioenen van het seizoen 1942-1943 .Voorste rij van links naar rechts: J.Duysens, F.Vencken,Decates, M.Thissen, H.Honings, J.Onink achterste rij van links naar rechts: M.Hermans, L.Schulpen, L.Pernot, H.Savelkoul, J.Tholen, L.Janssens en J.Smeets.Van dit kwartet veroverde het eerste opnieuw het kampioenschap. Gezien de moeilijke omstandigheden waarin alles en iedereen door de oorlog was geraakt was dit een bijzondere prestatie. Tot de moeilijkheden behoorden een gebrek aan fietsen (voor verplaatsing van de spelers bij uitwedstrijden) en de distributie van voetbalschoenen. Daar kwam ook nog bij dat Armada in de voorgaande jaren zoveel had vergaard, dat alle tegenpartijen het als een eer beschouwden de “onoverwinnelijke”te verslaan. Deze intentie leidde vaak tot te hard spel, dat sommige Armadezen niet onbeantwoord lieten. Om aan deze gang van zaken paal en perk te stellen vroeg het toenmalige bestuur een onderhoud aan met de voorzitter van de N.V.B. , Karel Lotsy. Op 10 oktober 1942 werd de bondspreases uitvoerig ingelicht over de ontstaan en de verdere succesvolle ontwikkeling van Armada, waarbij de talrijke triomfen geleidelijk aan het effect hadden gekregen van een boemerang.Zoals reeds gezegd kwam Armada ook aan het einde van het seizoen 1942-1943 met het eerste elftal als kampioen uit de bus. Het feest rond dit heuglijke gebeuren zou op 2 mei 1943 plaatsvinden. Weken lang hadden de dames van de Armadaleden aan de voorbereidingen gewerkt. Zij bleken onnodig werk te hebben verricht: de oorlogsomstandigheden lieten geen feestviering toe. Een bewijs hoezeer de aanwezigheid van de bezetter en alles wat hiermee verband hield een stempel drukten op het leven in die dagen. Ondanks alle donkere wolken was Armada ook weer van de partij voor het seizoen 1943-1944. Het aantal leden was gedaald tot 61. zij mochten rekenen op de steun van een dertig donateurs. Had Armada in het voorgaande seizoen twee steunpilaren als H.Munsters en J.Michiels door overlijden verloren, in het nieuwe seizoen gingen Jac Kitzen en Sjang Hoofwijk (een van de mede oprichters) voor altijd heen. Niet allen door het wegvallen van deze krachten, ook door het verlies van diverse spelers was voor het eerste elftal funest. De ploeg kon het in de competitie toch niet verder brengen dan de vijfde plaats. Voor een plaats in de tweede klasse van de N.V.B. moesten de kampioen van het seizoen en de titelhouder van het vorige seizoen beslissingswedstrijden spelen. Dit betekende dat respectievelijk Quick uit Geleen en Armada binnen de lijnen moesten komen.Na twee keer gelijk gespeeld te hebben volgde een derde wedstrijd die ook geen winnaar aanwees, dus volgde er strafschoppen. Na de eerste reeks stonden beide ploegen nog gelijk. In de tweede serie miste Armada echter een elfmeter, waardoor de illusie op het tweede klasserschap op een welhaast dramatische wijze in rook opging.Met het oog op het seizoen 1944-1945 werd de heer Sluijk uit Roermond als trainer aangesteld. Door de oorlogsomstandigheden kon hij echter na augustus zijn functie niet uitoefenen.De situatie aan het oorlogsfront en alles wat ermee verband hield ontwrichtte het gewone doen en laten van de burgers meer en meer. Zo kon de competitie geen doorgang vinden. Armada speelde weliswaar nog een wedstrijd tegen Caesar (door de Beegter club met 6-1 gewonnen) , maar daarna dook Limburg onder in de roes van de bevrijding.



Clubhistorie

v.v.Armada Grevenbicht

Webmaster Harrie Claessen